انواع برش در جراحی پروتز سینه طبق نوع پروتز، فرم و شکل اندام مراجعه کننده و شرایط فردی او می تواند متفاوت انجام شود. محل برش علاوه بر اینکه مسیر ورود پروتز را مشخص میکند، میتواند بر ظاهر اسکار، روند بهبودی و حتی کیفیت نتیجه نهایی جراحی تأثیر بگذارد. خوشبختانه با پیشرفت تکنیکهای جراحی، جای برش در بیشتر بیماران پس از گذشت زمان بسیار کمرنگ میشود. نحوه عملکرد جراح نیز در پنهان ماندن جای برش های عمل پروتز سینه حائز اهمیت است. در این مقاله با انواع برش پروتز سینه، مزایا و محدودیتهای هر روش و عواملی که در انتخاب بهترین محل برش نقش دارند آشنا میشوید.

انواع برش سینه برای پروتز متفاوت است؟
بله انواع متفاوتی برای ایجاد برش و قرار دادن ایمپلنت در روند جراحی پروتز سینه وجود دارد. جراح پلاستیک میتواند بسته به شرایط بیمار، نوع پروتز، آناتومی سینه و هدف جراحی، از محلهای مختلفی برای ورود پروتز استفاده کند.
برخلاف تصور بسیاری از افراد، هیچ محل برشی برای همه بیماران بهترین انتخاب نیست. هر تکنیک مزایا و محدودیتهای خاص خود را دارد و انتخاب آن باید کاملاً شخصیسازی شده باشد.
در عمل، جراح تلاش میکند برشی را انتخاب کند که علاوه بر ایجاد دسترسی مناسب برای قرار دادن دقیق پروتز، کمترین میزان دیده شدن اسکار را نیز داشته باشد.
عواملی مانند اندازه پروتز، ضخامت پوست، میزان افتادگی سینه، کیفیت بافت، احتمال نیاز به جراحیهای آینده و حتی سبک زندگی بیمار میتوانند در انتخاب محل برش مؤثر باشند.
ترجمه شده از سایت انجمن جراحان پلاستیک آمریکا درباره انواع برش در جراحی پروتز سینه
برشهای جراحی در نقاطی ایجاد میشوند تا میزان قابل مشاهده بودن اسکار (جای زخم) به حداقل برسد. شما و جراح پلاستیک، با توجه به نتیجه مورد انتظار، درباره مناسبترین محل ایجاد برش با یکدیگر مشورت خواهید کرد. محلهای رایج برش شامل موارد زیر هستند:
در ناحیه زیر بغل (برش آگزیلاری یا Axillary)
در امتداد لبه هاله قهوهای اطراف نوک سینه (برش پریآرئولار یا Peri-areolar)
در چین زیر پستان (برش اینفرامامری یا Inframammary Fold)
انواع برش در جراحی پروتز سینه
روش های رایج و استاندارد برای قرار دادن پروتز در بافت سینه موارد زیر هستند:
برش زیر چین سینه (Inframammary Incision)
این روش رایجترین و پرکاربردترین محل برش در جراحی پروتز سینه است. برش در چین طبیعی زیر سینه ایجاد میشود و پس از قرارگیری پروتز، در همان خط طبیعی پنهان خواهد شد.
مزایا
- دسترسی بسیار مناسب جراح به فضای قرارگیری پروتز
- کنترل بیشتر هنگام ایجاد پاکت پروتز
- مناسب برای انواع مختلف پروتز، بهویژه پروتزهای سیلیکونی
- کاهش احتمال آسیب به مجاری شیری و بافت غدهای
- امکان ایجاد تقارن دقیقتر میان دو سینه
- معمولاً بهترین انتخاب برای پروتزهای با حجم بزرگتر
محدودیتها
- در هفتههای ابتدایی ممکن است اسکار در صورت بالا رفتن سینه یا خوابیدن قابل مشاهده باشد.
- در افرادی که چین زیر سینه مشخصی ندارند، برنامهریزی محل برش اهمیت بیشتری پیدا میکند.
مثال بالینی: خانمی که قصد افزایش دو تا سه سایز سینه با پروتز سیلیکونی دارد، معمولاً با برش زیر چین سینه بهترین کنترل جراحی و طبیعیترین نتیجه را تجربه میکند.
برش دور هاله سینه (Periareolar Incision)
در این تکنیک، برش در مرز بین پوست و هاله تیره اطراف نوک سینه ایجاد میشود تا اختلاف رنگ پوست به استتار اسکار کمک کند.
مزایا
- استتار مناسب اسکار در مرز هاله سینه
- امکان انجام برخی اصلاحات همزمان روی هاله سینه
- مناسب برای برخی جراحیهای ترمیمی
محدودیتها
- دسترسی محدودتر نسبت به برش زیر سینه
- احتمال بیشتر تماس با بافت غدهای سینه
- ممکن است در برخی بیماران با تغییرات موقت حس نوک سینه همراه باشد.
- برای همه اندازههای پروتز مناسب نیست.
به همین دلیل، این روش تنها در بیمارانی که شرایط مناسبی دارند انتخاب میشود.
برش زیر بغل (Transaxillary Incision)
در این روش، برش در چین طبیعی زیر بغل ایجاد میشود و هیچ برشی روی خود سینه وجود ندارد.
مزایا
- عدم وجود اسکار روی سینه
- مناسب برای افرادی که نسبت به دیده شدن جای بخیه روی سینه حساسیت زیادی دارند.
محدودیتها
- جراحی از نظر تکنیکی پیچیدهتر است.
- کنترل جراح نسبت به برش زیر سینه کمتر است.
- در صورت نیاز به جراحی مجدد، معمولاً استفاده مجدد از همین مسیر امکانپذیر نیست.
- برای همه انواع پروتز و همه بیماران انتخاب مناسبی نیست.
امروزه این روش کمتر از برش زیر چین سینه مورد استفاده قرار میگیرد و معمولاً در بیماران منتخب انجام میشود.
آیا نیاز به مشاوره تخصصی برای جراحی زیبایی سینه دارید؟! فرم زیر را تکمیل نمایید تا در اسرع وقت با شما تماس بگیریم
کدام نوع برش جراحی پروتز سینه بهتر است؟
یکی از رایجترین سؤالات بیماران این است که «بهترین محل برش برای پروتز سینه کدام است؟»
پاسخ این سؤال برای همه افراد یکسان نیست، اما بر اساس تجربه جراحان پلاستیک و مطالعات علمی، برش زیر چین سینه (Inframammary) در بسیاری از بیماران به عنوان انتخاب اول شناخته میشود.
دلایل این موضوع عبارتاند از:
- دید مستقیم و کنترل بهتر جراح هنگام ایجاد فضای پروتز
- دقت بیشتر در قرارگیری متقارن پروتزها
- مناسب بودن برای انواع پروتزهای سیلیکونی
- کاهش احتمال آسیب به بافت غدهای سینه
- امکان انجام جراحیهای ترمیمی در آینده با سهولت بیشتر
- پنهان شدن اسکار در چین طبیعی زیر سینه
البته اگر شرایط آناتومیک بیمار متفاوت باشد یا همزمان اقدامات دیگری روی سینه انجام شود، ممکن است جراح روش دیگری را پیشنهاد کند.
بنابراین بهترین برش، روشی است که برای شرایط اختصاصی هر بیمار بیشترین ایمنی، بهترین نتیجه زیبایی و کمترین احتمال بروز عوارض را فراهم کند.
بهترین نوع برش سینه و از بین رفتن جای آن
بسیاری از بیماران بیش از خود جراحی، نگران باقی ماندن جای بخیه هستند. واقعیت این است که ایجاد اسکار بخشی طبیعی از روند ترمیم پوست است، اما شدت و میزان دیده شدن آن به عوامل مختلفی بستگی دارد.
از جمله:
- مهارت جراح در طراحی و بستن برش
- محل ایجاد برش
- نوع پوست بیمار
- استعداد ژنتیکی برای ایجاد اسکار
- رعایت مراقبتهای بعد از عمل
- محافظت از زخم در برابر نور خورشید
در بیشتر بیماران، اسکار جراحی طی چند ماه اول قرمزتر و مشخصتر است، اما به تدریج طی ۶ تا ۱۲ ماه روشنتر، نرمتر و کمرنگتر میشود.
امروزه استفاده از تکنیکهای ظریف بخیه، مراقبت صحیح از زخم و در صورت نیاز درمانهای تکمیلی مانند ژل یا ورق سیلیکونی، میتواند به بهبود ظاهر اسکار کمک کند.
بنابراین، هیچ روشی وجود ندارد که جای برش را کاملاً از بین ببرد، اما در اغلب بیماران اسکار نهایی به حدی کمرنگ میشود که در زندگی روزمره به سختی قابل تشخیص خواهد بود.
راهنمای کامل درباره ترمیم جای بخیه بعد از جراحی پروتز سینه
مراقبت از محل برش برای کاهش اسکار
رعایت توصیههای جراح در هفتهها و ماههای نخست نقش مهمی در کیفیت ترمیم پوست دارد.
مهمترین اقدامات شامل موارد زیر است:
- خشک و تمیز نگه داشتن محل برش
- استفاده از سوتین طبی طبق دستور پزشک
- خودداری از وارد شدن فشار به سینهها
- پرهیز از فعالیتهای سنگین تا زمان مجاز
- استفاده از محصولات ترمیم اسکار تنها در صورت تجویز پزشک
- محافظت از محل برش در برابر نور مستقیم خورشید
جمعبندی
انواع برش در جراحی پروتز سینه شامل برش زیر چین سینه، دور هاله سینه، زیر بغل و در موارد محدود برش از طریق ناف هستند. هر یک از این روشها مزایا و محدودیتهای خاص خود را دارند و انتخاب آنها باید متناسب با شرایط هر بیمار انجام شود. در میان این تکنیکها، برش زیر چین سینه به دلیل دسترسی بهتر جراح، کنترل دقیقتر هنگام قرار دادن پروتز، سازگاری با انواع پروتزها و پنهان شدن اسکار در چین طبیعی سینه، در بسیاری از موارد به عنوان انتخاب استاندارد شناخته میشود. با این حال، مهمترین عامل برای دستیابی به نتیجهای طبیعی و اسکاری کمرنگ، برنامهریزی دقیق جراحی، اجرای صحیح تکنیک و رعایت مراقبتهای پس از عمل است.
سوالات متداول بیماران
تا حدی بله. محل برش میتواند بر میزان دسترسی جراح، دقت قرارگیری پروتز و ظاهر اسکار تأثیر بگذارد، اما نتیجه نهایی بیشتر به انتخاب صحیح تکنیک و مهارت جراح وابسته است.
اسکار به طور کامل محو نمیشود، اما در بیشتر بیماران با گذشت زمان بسیار کمرنگ و کمتر قابل مشاهده خواهد شد.
اگرچه میزان اسکار به ویژگیهای پوست هر فرد بستگی دارد، اما برش زیر چین سینه به دلیل قرار گرفتن در چین طبیعی، معمولاً کمترین جلب توجه را دارد.
نظر بیمار اهمیت دارد، اما انتخاب نهایی باید بر اساس شرایط آناتومیک، نوع پروتز و ارزیابی جراح پلاستیک انجام شود.
در برخی بیماران ممکن است تغییرات موقتی در حس نوک سینه ایجاد شود، اما این موضوع دائمی نیست و در بسیاری از افراد طی ماههای بعد بهبود پیدا میکند.